8 września 2025r. w „Krakowskim Gościu Niedzielnym” opublikowano wspomnieniowe słowa dyr. Jerzego Gizy:


„Ewa Barańska-Jamrozik była, jak miasto, w którym się urodziła – Lwów, „SEMPER FIDELIS”. Prawdziwa Miłośniczka Ojczyzny. Mieszkała w Krakowie na Półwsiu Zwierzynieckim. I będąc Lwowianką, mogłaby równocześnie, jak Zygmunt Nowakowski, powiedzieć śmiało: „Mój Kraków”. Znaliśmy się ponad 40 lat. Współpracowaliśmy w trudnych latach PRL i zawsze można było na Nią liczyć, a potem od 1989 roku wiernie sekundowała pierwszej niepublicznej szkole podstawowej w Polsce (i w Krakowie, oczywiście!) – od jej zarania aż po ostatnie dni żyła w pewnym sensie jej życiem. Narysowała kilkanaście karykatur pracowników szkoły i jej przyjaciół (m.in. prezydenta RP Ryszarda Kaczorowskiego i Franciszka kard. Macharskiego), portrety Patronów szkoły (Józefa Piłsudski) i kiedyś też gimnazjum (Zbigniew Herbert). Urocza i odważna, elegancka (chic!), utalentowana i wybitnie inteligentna. Zawsze dyskretnie w cieniu swego męża, Attlili Jamrozika. Stanowili niezapomnianą parę...”.